Σάββατο, 16 Ιουνίου 2012


Γερμανία. Πρωταθλήτρια Ευρώπης (..στη διαφορά..).

 Αυτή η ιστορία με τις διακαναλικές συνεντεύξεις των αρχηγώντων κομμάτων, έχει μεγάλο γούστο. Με την εξαίρεση της κρατικής τηλεόρασης, ο καθένας μεταδίδει ότι θέλει, δηλαδή ότι συμφέρει τον κάθε καναλάρχη, όσο θέλει και για όποτε θέλει. Και είναι ενδιαφέρον να βλέπεις πως οι απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ δεν αρέσουν σε κανέναν καναλάρχη. Από αυτούς που για χρόνια εκπέμπουν χωρίς άδεια και πληρώνουν κάτι ψίχουλα για τις συχνότητες, που είναι δημόσια περιουσία. Βέβαια, όλα αυτά έχουν και τα καλά τους. Ας πούμε, βλέπεις συνεχώς τον Αντωνάκη Σαμαρά να μιλά στις τηλεοράσεις και χαίρεσαι, που η τεχνολογία έχει προχωρήσει τόσο και βλέπεις όλα τα επίκαιρα της δεκαετίας του 60, επιχρωματισμένα. Δείχνουν σαν να γυρίστηκαν σήμερα. Ο πολιτικός λόγος, βέβαια, του Αντωνάκη δεν μπορείς να πεις ότι είναι πειστικός, ότι είναι ζωντανός, σύγχρονος. Ενα τεστ με άνθρακα 14 θα έδειχνε την πραγματική του ηλικία αλλά ποιός ασχολείται τώρα; Το ζητούμενο, τώρα είναι το μέλλον της χώρας, δηλαδή οχι ακριβώς της χώρας αλλά όσων την κυβέρνησαν μεχρι τώρα. Αυτοί ειναι η χώρα. Οσο αυτοί έχουν παρόν και μέλλον, δεν θα πρέπει να νοιαζόμαστε για τίποτε. Η ανησυχία, είναι δική τους δουλειά. Ιδιαίτερα εκείνων που γνωρίζουν ότι οι λίστες του Χριστοφοράκου της Siemens έχουν το ονοματάκι τους, συνοδευόμενο από ένα νούμερο. Που μπορεί να είναι, απλά, ένας αριθμός τηλεφώνου, όπως είχε πει ο Βενιζέλος όταν στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής είχαν γνωστοποιηθεί οι αριθμοί λογαριασμοί του Ακη. Αριθμοί τηλεφώνου για ηλιθίους. Παίρνεις, βουίζει συνέχεια και τέλος του μήνα σου έρχεται ένας λογαριασμός, όσο το επίδομα ανεργίας ενός εκατομμυρίου ανθρώπων. Θα μου πεις «και τι χρησιμεύουν οι λίστες Χριστοφοράκου;». Ε, όχι και τι χρησιμεύουν. Είναι σαν να ρωτάς τι χρησιμεύουν τα κορδόνια που κινούν τις μαριονέτες. Τόσες κωλοτούμπες που έκαναν εκείνοι που υπέγραψαν τα μνημόνια, νομίζετε ότι μπορούν να τις κάνουν άνθρωποι; Μόνο μαριονέτες. Και οι μαριονέτες, όπως όλοι γνωρίζουμε, δεν παίρνουν πρωτοβουλίες. Κάνουν ότι θέλει εκείνος που κινά τα νήματα. Και κρατά τον Χριστοφοράκο, προστατευμένο στην μεγάλη του αγκαλιά. Ασχετο, που θα έλεγε και κάποιος από τους δέκα μικρούς Μήτσους, της πρώτης περιόδου. Η Γερμανία, έχει προβλήματα δαφθοράς όπως εμείς εδώ που όλος ο κόσμος μας δείχνει με το δάχτυλο; Αν είναι ποτέ δυνατόν! Η Γερμανία, να έχει προβλήματα διαφθοράς! Η χώρα-προστάτιδα του ευρώ και της τραπεζικής διαφάνειας! Σαν δεν ντρέπεστε που σας πέρασε τέτοια σκέψη από το μυαλό. Λες και διαβάσατε την έκθεση της Κομισιόν στο τέλος του Ιανουαρίου που έλεγε πως «..η Γερμανία έχει αποτύχει να αποτρέψει την κατάχρηση του χρηματοοικονομικού της συστήματος για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος και τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας…Εάν η Γερμανία δεν ανταποκριθεί ικανοποιητικά μέσα στους επόμενους δύο μήνες, τότε η Επιτροπή ενδέχεται να παραπέμψει το θέμα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο». Από τότε, πέρασαν έξι μήνες, η Γερμανία δεν έκανε τίποτε αλλά ποιός θαθ την οδηγήσει στο ευρωπαικό δικαστήριο; Οι διορισμένοι υψηλόμισθοι υπάλληλοι της Κομισιόν θα στραφούν κατά του αφεντικού; Πότε το έκαναν για να το επαναλάβουν; Αρκούνται στις εκθέσεις για να υπάρχει και μία επίφαση δημοκρατικού ελέγχου στην Ε.Ε. Πέρα από την Κομισιόν, όμως, είναι και ο ΟΟΣΑ που “καρφώνει” την Γερμανία με τις επισημάνσεις που κάνει η ειδική υπηρεσία του για την καταπολέμιση του ξεπλύματος μαύρου χρήματος. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, το μαύρο χρήμα που ξεπλένεται ετησίως στη Γερμανία κυμαίνεται από 43-57 δισ. ευρώ - ενώ το σύνολο της «σκιώδους οικονομίας» (δηλαδή, των δραστηριοτήτων που έχουν τζίρο ο οποίος δεν φορολογείται ούτε κατ' ελάχιστο) ξεπερνά το 13,5% του ΑΕΠ της και αγγίζει το μισό τρισ. ευρώ ετησίως! Και οι αμερικανοί, για να ξέρετε, δεν έχουν αυτό που λεμε και την καλύτερη γνώμη για την Γερμανία και τους τρόπους που έχει να καταπολεμά το ξέπλυμα μαυρου χρήματος. Ειδικά για την Siemens οι αμερικανοί έχουν την καλύτερη άποψη. Στο τέλος του 2008 με δικαστική απόφαση, της είχαν κόψει ένα κοστουμάκι 1,6 δις δολάρια για παράνομες μίζες. Ενα επίσης διασκεδαστικό κεφάλαιο, είναι αυτό που αφορά τις σχέσεις της Deutsche Bank με την οικογένεια Ταίμπ, του κρατιδίου Σαραβάκ, του πολυπληθέστερου της Μαλαισίας. Σχέσεις πολυχρονες και επικερδείς που τις σκαλίζει η γερμανική επιτροπή κεφαλαιαγοράς. Γι’ αυτά τα ζητήματα δεν μιλάνε τα κανάλια, ούτε οι ίδιοι οι γερμανοί που είναι οι υπερασπιστές της διαφάνειας και των κανόνων της ευρωζώνης. Και κουνάνε το δάχτυλο σε όλους εκείνους που μπορούν να τρομοκρατούν, γιατί τους έδωσαν το δικαίωμα.






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου